😱😵 Bij de geboorte gaven ze de Siamese tweeling bijna geen kans.
Slechts twintig procent kans om te overleven — de toekomst leek hopeloos.
Maar de artsen deden wat later een echt wonder werd genoemd.
Jaren later rennen deze meisjes, lachen ze en gaan ze naar school zoals alle andere kinderen.
Toen de meisjes ter wereld kwamen, geloofden maar weinigen dat ze het zouden overleven.
Ze deelden vitale organen en hun toestand werd als uiterst ernstig beschouwd.
Direct na de bevalling werden ze overgebracht naar een kinderziekenhuis, waar specialisten hen vierentwintig uur per dag in de gaten hielden.
Juist daar begon de lange en complexe voorbereiding op de operatie, die kon eindigen met ofwel een triomf ofwel een tragedie.
Bijna een jaar later, na maanden van planning, begon de operatie eindelijk.
Die duurde zesentwintig uur.
En toen alles voorbij was, hoorden de artsen voor het eerst iets wat ze nog nooit eerder hadden gehoord — twee afzonderlijke hartslagen.
😲😮 Vandaag gaan de meisjes hand in hand naar school, niet omdat ze moeten, maar omdat ze dat willen.
Toen de kleine Knateli Hope en Adelin Faith in de lente van 2014 in Texas werden geboren, twijfelden artsen of ze zouden overleven.
Ze waren een Siamese tweeling — één lichaam, twee harten en vanaf het begin van hun leven één gezamenlijke weg.
Hun overlevingskans was slechts twintig procent.
Direct na de geboorte werden de meisjes overgebracht naar een kinderziekenhuis in Texas, waar specialisten elke ademhaling van hen volgden.
Daar begon de lange voorbereiding op de scheidingsoperatie.
Maandenlang hebben chirurgen de huid op de borst en buik van de meisjes opgerekt, om een voorraad weefsel te creëren waarmee hun lichamen na de operatie konden worden gesloten.
In februari 2015 begon de langverwachte procedure — een chirurgische marathon van zesentwintig uur, waaraan tweeëntwintig chirurgen, zes anesthesisten en acht verpleegkundigen deelnamen.
Dankzij een nauwkeurig 3D-model werkten de specialisten millimeter voor millimeter, waarbij ze de verstrengelde organen scheidden — en één gedeeld leven opsplitsten in twee.
En toen alles voorbij was, luisterden de artsen met eerbied naar twee onafhankelijke hartslagen.
Jaren later leiden Knateli en Adelin een vol leven.
Knateli is energiek en levendig; Adelin is rustig en lief.
Ze volgen nog steeds therapie, maar elke stap die ze zetten bewijst dat het onmogelijke mogelijk is.
